تبلیغات
چگونه مسلمان وشیعه شوم؟

چگونه مسلمان وشیعه شوم؟
آموزش گام به گام اسلام به زبان ساده برای غیر شیعیان

سؤال:

وظیفه ما در قبال افرادی که با تندی و توهین، به طرح سؤالات و شبهات خداناباورانه می پردازند، چیست؟


پاسخ:

دین اسلام با توجه به مبانی محکم و استواری که دارد،‌ همیشه از طرح سؤال و شبهه استقبال می کند. در قرآن کریم انسان ها بارها به تحقیق و تعقل تشویق شده اند. لازمه تحقیق و تعقل و اندیشه ورزی در عقاید نیز سؤال و شبهه است و گاهی حتی فرد به تردید های جدی می افتد. در این گونه موارد اگر پاسخ سؤال را می دانیم، باید با روی خوش و شکیبایی پاسخ او را بدهیم.
پرسشگری و سؤال پرسیدن، حتی در عقاید بسیار مهم، هیچ گاه توهین نیست. مثلاً اگر کسی بگوید از کجا معلوم که خدایی وجود داشته باشد، یا از کجا معلوم که قرآن را پیامبر خدا آورده باشد و ...، این ها توهین نیست؛ بلکه صرفاً سؤال است و باید پاسخ این سؤالات را با خوش رویی، منطق، دلیل محکم، و ادبیات قابل فهم برای مخاطب، ارائه کرد.
اما در جایی که شخص سؤالات خود را با تندخویی بپرسد، باز هم شما شکیبایی کنید و با خوش رویی پاسخ سؤالات و شبهات وی را بدهید. اگر مشاهده کردید که پاسخ شما و نیز روش پاسخ شما هیچ تأثیری بر فرد پرسشگر نگذاشت، مشخص است که شما به درستی عمل نکرده اید. امیرالمؤمنین علیه السلام می فرمایند:
«إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ الْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِیَ» (نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، حکمت 193)
دل ها را روى آوردن و پشت كردنى است. پس دل ها را آن گاه به كار وادارید كه خواهشى دارند و روى آوردنى. زیرا اگر دل را به اجبار به كارى وادارى كور مى گردد.

دل هر پرسشگری که سؤالی را مطرح می کند، هر اندازه هم تندخو باشد، یقیناً به مسأله ای اشتیاق دارد و از اموری متنفر است. اگر اکنون با ستیزه جویی به گفتگوی با شما برآمده، مشخص است که از دریچه ادبار و ناخشنودی خود وارد شده است. پاسخ گوی ماهر کسی است که دریچه اشتیاق آن فرد را تشخیص دهد و از همان دریچه دل او را نرم کرده و پاسخ مناسب را عرضه کند.
برخی از افراد می گویند به سؤال چنین شخصی که با تندخویی و در حالتی که گویی با ما دعوا دارد،‌ آمده و سؤال خود را مطرح می کند، نباید جواب داد؛ چرا که سخن ما را نخواهد پذیرفت. این نگاه درست و دقیقی نیست. در مورد کسی که با تندخویی سؤال خود را مطرح می کند،‌ دو حالت قابل فرض است:
گاهی شما به سراغ او رفته اید و او را در وضعیتی نامطلوب نسبت به سؤالش تحریک کرده اید. در این صورت درصد اقبال آن فرد به پاسخ شما بسیار پایین است. چون او خود اصلاً به دنبال جواب سؤالش نیست. مگر این که ابتدا به شخصیت شما اعتماد و اقبال کافی پیدا کرده باشد.
گاهی نیز او به سراغ شما آمده و با تندخویی سؤالش را می پرسد. در این صورت مسأله کمی متفاوت است. گاهی در پشت بسیاری از سؤالاتی که به این صورت مطرح می شوند، محبت خاصی نهفته است. یقیناً فردی که با تندی سؤالش را می پرسد، می داند که با این روش نمی تواند فرد مقابل را جذب کند و با نیت جذب شما به سوی خداناباوری و شبهات آتئیستی به سراغ شما نیامده است. زیرا اگر به نیت جذب آمده بود، با خوش خویی وارد می شد. پس علت تندی وی را باید کشف کرد.
در قالب یک مثال موضوع را بیشتر برای شما تحلیل می کنم. تصور کنید جوانی در خانواده ای مذهبی زندگی می کند. پدرش نیز که اهل مسجد است و ظاهر مذهبی بسیار خوبی دارد؛ اما متأسفانه با اهل خانواده بداخلاق است و بدسگالی می کند. حال این جوان که برایش شبهات بسیاری پیش آمده، از یک سو نمی خواهد به دامن خداناباوران پناه ببرد؛‌ از یک سو تحت فشار روحی از بدخویی های پدرش قرار دارد و‌ از سوی دیگر، در ذهن خود با سؤالات بسیاری درگیر است. حال شخصی مذهبی اعم از روحانی، معلم یا دوست مذهبی اش را دیده و احساس می کند که این جا می تواند خود را تخلیه نماید؛ چون به شما اعتماد کامل دارد. لذا با عصبانیت و داد و بی داد، هر آنچه را که در ذهنش می گذرد، مطرح می کند. به جرأت می توان گفت هفتاد درصد سؤالات و شبهاتی که با تندی پرسیده می شوند،‌ از این دست هستند. این جاست که باید به روایت امیرالمؤمنین علیه السلام توجه کنید. به این روش که تا شخص سؤالات خداستیزانه خود را می پرسد، شما در صدد پاسخ برنیایید. به او فرصت بدهید تا هر آنچه را که در ذهن خود دارد، مطرح کند. قلم و کاغذی داشته باشید و نکاتی را که مطرح می کند، یک به یک یادداشت کنید. فقط سعی کنید زیبا گوش بدهید. به گونه ای که با تمام وجودش متوجه شود کسی را پیدا کرده که او را درک می کند و حرف دلش را می شنود. گاهی شاید لازم باشد برای پنج - شش ساعت گوش شنوای بسیار خوبی برای یک فرد باشیم. البته شنونده خوب بودن هم نکات ریز و دقیقی دارد که می توانید با مطالعه کتاب های روانشناسی در این زمینه مهارت های لازم را به دست بیاورید. ما خداباوران به دانستن چنین مهارت هایی بسیار نیاز داریم.
حال وقتی این شخص کاملاً تخلیه شد و سخنان خود را ولو با ستیزه و گاه توهین بیان کرد، اکنون از موارد مهمتر و از کل به جزء شروع کنید و فرد را راهنمایی نمایید.
دقت کنید که این فرض در گفتگوهای دو نفره است؛ نه سؤالاتی که با تندخویی در جمع مطرح می شوند. اگر شما تشخیص دادید فردی که در یک گروه اینترنتی یا در یک جمع با این روش شبهه افکنی می کند، احتمالاً در زمره همین کسانی است که آسیب دیده و نیاز به یک گوش شنوا و قلبی دارد که او را درک کند، قبل از این که شبهات زیادی را علیه دین و خداباوری در جمع مطرح کند، از طریق پیام خصوصی با وی ارتباط برقرار کرده و سعی کنید روشی را که گفتیم، به طور خصوصی با او پیاده کنید و آن شخص را از جمع و جبهه آتئیست ها جدا نمایید.




طبقه بندی: هدایت، آتئیسم،
برچسب ها: گفتگوی دو نفره، آتئیست تند خو،

اشتراک و ارسال مطلب به:

[ یکشنبه 17 بهمن 1395 ] [ 06:10 ب.ظ ] [ خ توکلیان ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم
در این وبلاگ شما با آموزش‌هایی درباره این که چگونه یک مسلمان و شیعه شوید، آشنا خواهید شد. شما حتی اگر مسلمان و شیعه هستید و در این زمینه سوال یا نظراتی دارید، دیدگاه‌های خود را برای ما بنویسید تا در ثواب تکمیل کردن این آموزش‌ها شریک باشید. دست شما را برای هر گونه همکاری می‌فشاریم.
ای دی ارتباط با ما در تلگرام:
@Adyan_mazaheb
دوره های آموزشی و رایگان ما به صورت مجازی:
www.channel313.ir
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نظر سنجی
شما چقدر با اسلام آشنا هستید؟





آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب