تبلیغات
چگونه مسلمان وشیعه شوم؟

چگونه مسلمان وشیعه شوم؟
آموزش گام به گام اسلام به زبان ساده برای غیر شیعیان
سؤال:
بعضی از افراد، خدا را قبول دارند؛ اما هیچ دینی را نمی پذیرند و همه ادیان را دارای اشکال می دانند. چنین تفکری چه طور شکل گرفته و چگونه می توان آنها را راهنمایی کرد؟

پاسخ:
به افرادی که خدا را قبول دارند، اما نسبت به ادیان بی اعتقاد هستند، «دِئیست» گفته می شود. این افراد را نباید در زمره خدا ناباوران (آتئیست ها) به حساب بیاوریم. چرا که آنها دین ناباور و دین ستیز هستند؛ نه خدا ناباور.
دئیست ها معتقدند که ما نیازی به دین، وحی و واسطه ای بین خود و خدا نداریم و خودمان می توانیم با خداوند ارتباط برقرار کنیم. به عبارت دیگر، آنها اصل وجود خدا را می پذیرند؛ اما اولیای او را قبول ندارند و به انبیاء و ائمه علیهم السلام بی اعتقاد هستند.
مشکل دئیست ها این است که با ابزارهای شناخت به درستی آشنا نیستند. ما برای رسیدن به شناخت، به ابزارهای مختلفی نیاز داریم که هر کدام، محل استفاده مشخص و کارکردهای مخصوص به خود را دارد. مهم ترین ابزارهای شناخت، عقل، تجربه و وحی هستند. کارکردهای هر یک از این ابزارها عبارتند از:
۱- عقل: درک کلیات
۲- تجربه: تشخیص جزئیات محسوس (با استفاده از حواس پنج گانه)
۳- وحی: درک دسته دیگری از جزئیات و همچنین برخی از کلیات
از جمله جزئیاتی که شناخت آنها به وسیله وحی امکان پذیر می شوند، می توان به چکونگی نماز خواندن و عبادت کردن اشاره نمود.
دئیست ها وحی را از ابزارهای شناخت خود حذف کرده و به همین دلیل دچار مشکل شده اند. آنها می خواهند همه چیز را با عقل خود تشخیص بدهند و از این موضوع غافل هستند که عقل، کلیات را مشخص می کند و به طور مستقل نمی تواند به بسیاری از جزئیات دست پیدا کند.
به عنوان مثال، عقل حکم می کند از کسی که به شما نعمتی داده، تشکر کنید. حال فرض کنید که شخصی بخواهد چگونگی این تشکر را هم با عقل خود تشخیص دهد. کدام یک از انواع سپاسگزاری های رایج در فرهنگ های مختلف برای تشکر کردن از خداوند مناسب هستند؟ مثلاً آیا باید کلاهش را از سر بردارد؛ خم شود؛ دست بر سینه بگذارد؛ فریاد بزند یا ...؟ در این زمینه، عقل نمی تواند به او کمک کند. این جزئیات را باید از طریق وحی یا تجربه به دست آورد.
همان طور که در مثال بالا دیدیم، دئیست ها با حذف ابزار وحی، در شناخت بسیاری از جزئیات دچار اشکال می شوند و نمی توانند حقایق را کشف کنند. افراد متعددی را دیده ایم که می گویند: «من این حکم شرعی را قبول ندارم؛ چون عقل من آن را درک نمی کند». این شخص قرآن و روایات را کنار گذاشته و تنها به عقل خودش تکیه کرده است. جالب این جاست که بسیاری از این افراد، نماز یا بعضی دیگر از احکام شرعی را می پذیرند و انجام می دهند؛ اما در آن جا که حکمی مورد پسندشان نیست، با استدلالی که مطرح کردیم، آن حکم را نمی پذیرند. در حالی که بسیاری از اعمالی که آنها انجام می دهند، در زمره مواردی است که عقل نسبت به آنها ساکت است.
حقیقت این است که دئیست ها با تکیه صرف بر عقل در حوزه ای که خارج از کارکرد و توانایی عقل است، بخشی از منابع شناخت خود را از دست می دهند. به همین دلیل، در انتخاب دین به نتیجه درست نمی رسند.

معمولاً شبهات و اشکالاتی که این دسته از افراد مطرح می کنند، در مورد شخصیت های روحانی، معنوی و رهبران ادیان است. به عبارت دیگر، آنها آموزه های ادیان را چندان مورد نقد و تعرض قرار نمی دهند؛ بلکه بیشتر، شخصیت هایی همچون رهبران، کشیش ها، روحانیون و ... را مورد نقد قرار می دهند؛ به آنها اعتراض می کنند؛ عکس نوشته هایی با همین مضامین تولید می کنند و انتشار می دهند و ... .
به باور دئیست ها رهبران و روحانیون ادیان، خودشان دین را ساخته اند و در حقیقت، اصلاً دینی وجود نداشته است. آنها با این بیان، به نوعی این نظریه قدیمی را مطرح می کنند که: دین افیون توده هاست. یعنی ماده مخدری است که با آن، ذهن ها را تخدیر می کنند تا بتوانند از انسان ها بیگاری بکشند.
آنها با چنین تعابیری، اصل دین را زیر سؤال می برند و آن را نمی پذیرند. در حالی که اگر این نظر صحت داشت، تمام دین در جهت استفاده های شخصی شکل می گرفت و رهبر یک دین، سعی می کرد از همه استعدادهای ممکن، به نفع خودش بهره برداری کند. اما به عنوان مثال، دین اسلام می گوید: به فقرا کمک کنید و تأکید شده است که در میان فقرا، ابتدا از فامیل خودتان دست گیری نماید؛ در میان فامیل هم اعضای درجه اول خانواده را در اولویت قرار دهید. در این جا چه سودی به دین می رسد؟! و کجای این دستورات می تواند افیون توده ها باشد؟! این آموزه ها و سفارشات دینی، خدمت به توده هاست. البته ممکن است یک نفر به این دستورات عمل نکند. طبعاً نمی توان این نوع رفتار او را به دینش نسبت داد.
مشکل دیگر دئیست ها این است که چنین تجزیه و تحلیلی را انجام نمی دهند و به درک صحیحی از واقعیات نمی رسند. این افراد که معمولاً قشر حساس جامعه هستند، وقتی که در جامعه اسلامی مشکل، ناهنجاری و یا ظلمی را می بینند، نتیجه می گیرند که اسلام بد و ناکارآمد است. مثلاً می گویند: چون در جامعه ما یک عده از افراد، فقیرند، پس روحانی ها بد هستند؛ پس اسلام بد است! حال آن که خود این افراد در بسیاری از موارد، به عنوان بخشی از جامعه، از مسؤولیت اجتماعی خود غافل هستند. آنها اگر دین دار باشند، می توانند با پرداخت وجوهات شرعی خود مثل خمس، زکات و صدقات، حداقل به افراد فقیر خانواده خود کمک کنند (این کار در بعضی از موارد به طور مستقیم و در برخی موارد دیگر، با اجازه مرجع تقلید انجام می شود).
به عنوان مثال دیگر، آنها با دیدن بعضی تخلفات و ظلم هایی که از افراد دین دار سر می زند، این اعمال را به دین نسبت می دهند و نتیجه می گیرند که آن دین، کارآیی لازم را ندارد...
سومین منشأ ایجاد باورهای دئیستی را باید در آسیب های اجتماعی جستجو کرد. در پاسخ به سؤالات قبل، در این باره توضیحاتی را بیان کردیم. اکنون تنها در قالب یک مثال، مسأله را توضیح می دهیم:
فرض کنید خواهر، برادر یا پدر شما ثروتمند است و با این که شما مشکل مالی دارید، کمکی به شما نمی کند و این امر سبب می شود که دچار رنج و سختی زیادی شوید. ممکن است شما به همین دلیل بگویید این چه دینی است که پیروان آن، من را با گرفتاری هایم نادیده گرفتند ...؟! اصلاً لعنت به این دین ...! و خلاصه، همه چیز را کنار بگذارید.
در حالی که آن کاری که اطرافیان شما انجام داده اند، اصلاً سفارش دین نبوده است. اتفاقاً اگر به دین عمل می شد، این مشکلات پیش نمی آمد. پس شما باید از دین دفاع کنید نه این که آن را نفی نمایید و افیون توده ها بخوانید. دین دار بودن به نفع خود شما هم خواهد بود. دئیست ها متوجه این موضوع نیستند و مشکلاتی از این قبیل را به گردن دین می اندازند و می گویند ما فقط با عقل خودمان پیش می رویم.

بنا بر این، به طور کلی می توان مشکل دئیست ها و منشأ ایجاد باور آنها را در قالب این سه مورد، جمع بندی کرد:
۱- حذف وحی از ابزارهای شناخت و تکیه افراطی بر عقل
۲- عدم درک و تجزیه و تحلیل صحیح (عدم تفکیک بین عمل شخص دین دار و آموزه های آن دین)
۳- آسیب های اجتماعی

بهترین روش کمک به دئیست ها هم مانند کمک به آتئیست ها این است که در گفتگوهای دو نفره، سعی ما بر این باشد که ویروس را پیدا و آن را درمان کنیم. این کار خیلی تأثیرگذار است.
همچنین ما با برقراری تعامل خوب با این افراد می توانیم خدمات فراوانی که علما و روحانیون انجام داده اند و سیره ناب و زیبایی را که بسیاری از علما داشته و دارند، به آنها معرفی کنیم تا با دیدن عملکرد نادرست چند روحانی، آن را به همه علمای اسلام تعمیم ندهند.



طبقه بندی: هدایت، دئیسم،
برچسب ها: ابزار شناخت، عقل، وحی، تجزیه و تحلیل واقعیات، آسیب های اجتماعی،
دنبالک ها: درمان علتی یا علامتی؟،

اشتراک و ارسال مطلب به:

[ دوشنبه 11 اردیبهشت 1396 ] [ 10:55 ب.ظ ] [ خ توکلیان ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم
در این وبلاگ شما با آموزش‌هایی درباره این که چگونه یک مسلمان و شیعه شوید، آشنا خواهید شد. شما حتی اگر مسلمان و شیعه هستید و در این زمینه سوال یا نظراتی دارید، دیدگاه‌های خود را برای ما بنویسید تا در ثواب تکمیل کردن این آموزش‌ها شریک باشید. دست شما را برای هر گونه همکاری می‌فشاریم.
ای دی ارتباط با ما در تلگرام:
@Adyan_mazaheb
دوره های آموزشی و رایگان ما به صورت مجازی:
www.channel313.ir
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نظر سنجی
شما چقدر با اسلام آشنا هستید؟





آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب